Ben jij een van de 10.000 wachters op 11 september in Gent ?

Vind jij ook dat er genoeg gewacht is ? Dat het tijd is voor actie ? Dan is de Wachtnacht op 11 september echt iets voor jou. Met meer dan 10.000 wachtenden in een videoboodschap sturen wij vanop het Sint-Pietersplein te Gent een niet te missen signaal de wereld in. Zodat de wereldleiders tot in New York horen dat de tijd van wachten voorbij is.

Om 21.00 uur ruimen wij plaats voor niemand minder dan Youssou N'Dour . Zijn mix van aanstekelijke Afrikaanse ritmes en opzwepende reggae zal niemand op het Sint-Pietersplein onbewogen laten. De start van een swingende nacht en er staat nog véél meer op het programma!

Programma

15:00u.: Debat over de Millenniumdoelstellingen of de film “8”.

Geena Lisa en Nic Balthazar presenteren:
16.00u.: Propere Fanfare en Rambling Boys of Pleasure.
18:00u -20.30u.: o.a. Eric Melaerts & Friends met Stef Kamil Carlens, Sioen, Luc Devos,Coco Jr, Radio Candip, Johan Verminnen, Tom Dice en Stromae.
18:30 u.: ‘Le moment suprême’, de opname van de videoboodschap. Deze videoclip gaat naar de Belgische en Europese politici én naar New-York.
21:00u.: Youssou N’Dour & band.
23:00u.: DJ Sven Van Hees zet het feest verder.
24:00u.: Studio Brussel maakt de nacht rond.

Hoe kom ik op de wachtnacht ?

Vanuit Kuurne stellen wij voor om naar Gent te trekken met het openbaar vervoer. Als je het begin van het programma niet wil missen kan je vertrekken met de trein van 14u18 uit Kortrijk, 14u24 uit Harelbeke.

De laatste trein vertrekt uit Gent om 23:57 met aankomst om 00:24 in Harelbeke, 00:29 in Kortrijk.

Lees meer informatie over bereikbaarheid en georganiseerd vervoer uit een aantal gemeenten.

.

Alle details op www.wachtmee.be

Waarom wij op 11 september naar Gent afzakken

Het is 2010 en de tijd loopt. Halen we het of niet? Tien jaar na de Millenniumverklaring maken we een stand van zaken. Dat gebeurt straks ook officieel, in september, op een VN-bijeenkomst in New York. Wij zouden er zeggen dat de resultaten beneden alle peil blijven. En dat gaan we op 11 september alvast doen, zij het dan in Gent.

In het Actiedossier dat 11.11.11 uitgeeft wordt elke Millenniumdoelstelling voor u doorgelicht. Wij geven hier onze voornaamste bevindingen weer.

Gaat het goed met de wereld?

Ja en neen. Als we de rapporten van de Verenigde Naties en de Wereldbank mogen geloven, is de toestand ernstig maar niet hopeloos. Wij zien het minder rooskleurig. Het beeld dat de wereld de acht Millenniumdoelstellingen in 2015 misschien wel haalt, is vertekend. Haal de grote Aziatische groeilanden, met China als blikvanger, eruit en je krijgt een heel ander verhaal. De meeste Afrikaanse landen hinken zwaar achterop. De Millenniumdoelstellingen inzake onderwijs en de positie van vrouwen blijven buiten bereik. De toegang tot proper water en sanitaire voorzieningen is ondermaats. Moeder- en kindersterfte blijft veel te hoog. Bovendien strooide de financiële crisis roet in het eten. Een 'tandje bijsteken' zal echt niet genoeg zijn.

En wat doet het internationaal beleid?

De achtste Millenniumdoelstelling beloofde een internationaal beleid dat de zeven andere doelstellingen kon helpen realiseren. De score begin 2010 is ook met veel goede wil negatief. Het handelsbeleid van de grote handelsblokken, de EU incluis, blijft vooral geïnsprireerd door hard eigenbelang.

En wat de komende vijf jaar?

Komt er door de relatieve mislukking en de veranderende internationale context sleet op de Millenniumdoelstellingen? We zetten de obstakels op een rijtje.
De Millenniumdoelstellingen komen in de schaduw te staan van ‘grotere en meer dringende wereldproblemen’, zoals de klimaatverandering.
De lage inkomenslanden kunnen amper politiek gewicht in de schaal werpen. Grote landen als China, India of Brazilië schuiven op naar een andere categorie.
De ongelijkheid tussen en in de landen zelf groeit, en dat is wellicht het belangrijkste obstakel. Actoren als de Wereldbank gaan ook grotendeels voorbij aan de ongelijke machtsverdeling tussen landen, en aan de machtsconcentratie bij grote privébedrijven en financiële groepen.
De donoren stellen steeds vaker dat bepaalde landen voor de financiering van hun ontwikkelingsnoden eigenlijk geen hulp meer nodig hebben, en dat ze de eigen middelen beter moeten verdelen in het land zelf. Met andere woorden, het zou dus vooral 'hun eigen schuld' zijn.